ΘΕΜΑ :ΑΝEΓΕΡΣΗ ΑΓΑΛΜΑΤΟς ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Η ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤAΛΘΗΚΕ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ-

Geopolitical Research Institute.

Ο αείμνηστος γλύπτης Γιάννης Παππάς ,εχοντας μελετήσει ιδιαίτερα τους έφιππους ανδριάντες,δημιούργησε μεγάλα και γνωστά έργα οπως το αγαλμα του Γεωργίου Καραισκάκη ,του Παλαιολόγου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.


Οσον αφορά το αγαλμα του Μ.Αλεξάνδρου,εχει αγορασθεί ήδη από τι Υπουργείο Πολιτισμού το 1993 αλλά μέχρι σήμερα βρίσκεται στο κήπο του εργαστηρίου-μουσείου του δημιουργού του Γιάννη Παππά στην περιοχή Ζωγράφου.

Στις 25 Νοεμβρίου σε σύσκεψη του Δημοτικού Συμβουλείου Αθηναίων ,αποφασίσθηκε με 22 ψήφους υπέρ και 8 κατά ,η τοποθέτηση του ανδριάντα στην πλατεία Κοντζιά.

Μέχρι σήμερα αυτό το εξαιρετικής καλλιτεχνικής και ιστορικής σημασίας έργο δεν εχει τοποθετηθεί στην θέση που το Δημοτικό Συμβούλιο Αθηνών προέκρινε .

Για το θέμα αυτο,εχουν δημιουργηθεί και στο διαδίκτυο ομάδες υπέρ της ολοκλήρωσεις του εργου ,που αριθμούν ανω των 10.000 υποστηρικτών.

Παρακαλούμε όπως μας γνωρίσετε πότε θα ολοκληρωθέι το έργο και ποιές ενέργειές μας θα σας βοηθήσουν για την ταχύτερη υλοποίησή του.

Σφασκέλωναν και οι αρχαίοι

Ούτε το δημοφιλές «φασκέλωμα» δεν αποτελεί επινόηση των νεοελλήνων. Κι αυτό έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Για του λόγου το αληθές μπορείτε να επισκεφθείτε  μια έκθεση που οργάνωσε το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο για τις Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς ( ώς την Κυριακή) που είναι αφιερωμένες στο θέμα «Μάγοι, ξόρκια και φυλαχτά: Η μαγεία στον αρχαίο και χριστιανικό κόσμο».

Εκεί θα δείτε ένα μαρμάρινο ανάγλυφο: παρουσιάζει έναν όρθιο νέο με δύο φάσκελα (κοινώς μούντζες) ή «σφακέλους» κατά την αρχαιοελληνική. Οι «σφάκελοι» ήταν ένα είδος κατάρας. Οπότε κάθε φορά που σηκώνουμε τις δύο παλάμες στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου, πρέπει να έχουμε συνείδηση τι ακριβώς κάνουμε.

Οι προσεκτικοί επισκέπτες του Μουσείου της Ακρόπολης θα έχουν ασφαλώς επισημάνει στο τέλος του πρώτου ορόφου μια μαρμάρινη σφαίρα με μαγικά σύμβολα, που βρέθηκε στον βράχο της Ακρόπολης. Μολύβδινα πλακίδια με κατάδεσμους (κατάρες) και φυλαχτά, όπως και παραστάσεις με πρακτικές μαγείας αποτυπωμένες πάνω σε αγγεία, υπάρχουν πολλά. Γιατί η δεισιδαιμονία είναι τόσο παλιά όσο και η αδυναμία του ανθρώπου να εξηγήσει τις υπερφυσικές δυνάμεις. Αναφορά για την ύπαρξη μαγισσών έχουμε ήδη από τη Νεολιθική Εποχή. Η συνήθης πρακτική ήταν να τοποθετήσουν την κατάρα (γραμμένη επί μολύβδινου ελάσματος) πάνω σε τάφο πεθαμένων, κατά προτίμηση με βίαιο θάνατο. Καρφιά και δεσίματα χρησιμοποιούσαν από την αρχαιότητα οι μάγισσες, όπως φίλτρα και δηλητήρια.

Οσα όπλα αναπτύσσονταν όμως για το κακό, άλλα τόσα κατασκευάζονταν για την αποτροπή του. Τα μουσεία μας έχουν χιλιάδες φυλαχτά και διάφορα αποτροπαϊκά. Λέγεται ότι ο Περικλής όταν αρρώστησε κατά την περίοδο του Λοιμού των Αθηνών δέχθηκε να φορέσει φυλαχτό.

Το υπουργείο Πολιτισμού συμμετέχοντας στον ευρωπαϊκό αυτό εορτασμό, που οργανώνεται για δέκατη έκτη χρονιά, καλεί τους Ελληνες να επισκεφθούν δωρεάν το τριήμερο αυτό μουσεία, μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους σε 53 σημεία της χώρας. Εχουν οργανωθεί συναυλίες, εκθέσεις, ξεναγήσεις, εκπαιδευτικές δραστηριότητες και άλλες σχετικές εκδηλώσεις.

Εντός της Αττικής μπορείτε να πάτε στα:

* Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (210-8217724). Περιοδική έκθεση «Η Μαγεία στην αρχαιότητα. Μύθοι και Σύμβολα» (24/9- 28/11) και προβολή ντοκιμαντέρ.

* Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο (213-2139500). Θεματική εκπαιδευτική διαδρομή στη μόνιμη έκθεση με θέμα «Πίστη και δεισιδαιμονία: λατρευτικές αντιλήψεις και μαγικές πρακτικές στον χριστιανικό κόσμο».

* Νομισματικό Μουσείο (210-3612519). Εκπαιδευτικό πρόγραμμα: «Μυθικά όντα στα νομίσματα και τις τοιχογραφίες του Ιλίου Μελάθρου».

* Στοά Αττάλου (Μουσείο Αρχαίας Αγοράς, 210-3210196). Εκθεση: «Δεσμοί μαγείας στην Αρχαία Αγορά».

* Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης (210-3223368). Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για παιδιά ηλικίας 6-12 ετών: «Φίδια, νεράιδες, ξωτικά, γοργόνες, δράκοι και στοιχειά. Μαγικά σύμβολα στη λαϊκή τέχνη».

* Φιλοπάππου (210-9238747): «Το μεγαλύτερο κέντρο ξωτικών». Θεματικές ξεναγήσεις για παιδιά και ενήλικες.

* Ιδρυμα Θεοχαράκη (210-3611206). Εκθεση ζωγραφικής παιδιών.

* Κέντρο Μελέτης Νεότερης Κεραμικής (210-3318491): Φωτογραφική έκθεση «Κεραμική και συνήθειες στις παρυφές του χριστιανισμού» και εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Η μαγεία της φωτιάς».

* Λυσίου και Κλεψύδρας, Πλάκα (210-3253059). Εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Γούρια, ξόρκια, φυλαχτά στα νεότερα χρόνια. Οικιακές πρακτικές και παραδόσεις».

* Ναυτικό Μουσείο (Ακτή Θεμιστοκλέους, Μαρίνα Ζέας - 210-4516264) «Θεοί, δαιμόνια και μάγισσες της θάλασσας». Διηγήσεις μύθων, θρύλων και δεισιδαιμονιών.

Ξεχασμένο θέατρο ξαναγεννιέται

Χάρη στο «Διάζωμα» του Σταύρου Μπένου ξανάρχισαν οι ανασκαφές στο αρχαίο θέατρο των Φθιωτίδων Θηβών

 Το Σάββατο στις 10 το πρωί  αρχίσε η ξενάγηση στο αρχαίο θέατρο των Φθιωτίδων Θηβών στη Νέα Αγχίαλο από την ανασκαφέα του Βάσω Αδρύμη-Σισμάνη. Ετσι, οι πολίτες της περιοχής θα μάθουν πως το κατεστραμμένο πιθανότατα από τους σεισμούς αυτό θέατρο (βρίσκεται πάνω στο ρήγμα Αλμυρού) ήταν εξ ολοκλήρου λίθινο και χωρούσε 3.000 θεατές.

Λειτούργησε από το τέλος του 4ου αιώνα π.Χ. έως το τέλος των αυτοκρατορικών χρόνων. Είναι εντός της τειχισμένης αρχαίας πόλης των Φθιωτίδων Θηβών, ενός τεράστιου κηρυγμένου αρχαιολογικού χώρου, που διαθέτει επίσης ιερό και σημαντικά δημόσια και ιδιωτικά κτήρια.

Το θέατρο αυτό είχε εν μέρει ανασκαφεί το 1992-93. Υστερα από 17 χρόνια απραξίας και μετά το προσωπικό ενδιαφέρον του Σταύρου Μπένου και του «Διαζώματος», όπως μας είπε η κ. Αδρύμη, ξανάρχισαν τον περασμένο Δεκαπενταύγουστο οι ανασκαφές. Στην αρχή έσκαβαν με κονδύλια μιας προγραμματικής σύμβασης του ΥΠΠΟΤ και της Νομαρχίας Μαγνησίας. Τώρα η έρευνα συνεχίζεται με προγραμματική σύμβαση της Νομαρχίας και του Δήμου Νέας Αγχιάλου (συνολικά 80.000 ευρώ).

Το «Διάζωμα», που φιλοδοξεί να βάλει ένα λιθαράκι στην έρευνα, αναστήλωση και ανάδειξη των αρχαίων θέατρων όλης της χώρας, αρχίζει από τη Νέα Αγχίαλο το φετινό πρόγραμμά του, που έχει τίτλο «Ξεκινάμε», στοχεύοντας ώς το τέλος του 2011 να έχει αποτελέσει μοχλό κινητοποίησης της τοπικής αυτοδιοίκησης και των πολιτών για τη χρηματοδότηση έργων σε περισσότερα από 15 αρχαία θέατρα.

Το απόγευμα του Σαββάτου  ακολουθήσε εκδήλωση στο αμφιθέατρο του δημαρχείου Νέας Αγχιάλου (7 μ.μ.) με ανοικτή συζήτηση και ομιλητές την κ. Αδρύμη («Το αρχαίο θέατρο της πόλης των Φθιωτίδων Θηβών. Παρελθόν, παρόν και μέλλον») και τον Σταύρο Μπένο («Ο ρόλος των πολιτών για την προστασία των μνημείων»). Χαιρετισμό θα απευθύνει ο δήμαρχος της πόλης Ηλίας Καραπατάκης και η εκδήλωση θα κλείσει με το μουσικό σύνολο «Ιαμβος».

Το Μουσείο Κορίνθου θέλει πίσω τους Κούρους

Της Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ
 Αυτά τα αγάλματα και ποιος δεν θα ήθελε να τα πάρει; Δικαίως, λοιπόν, σοβεί τους τελευταίους μήνες μια διαμάχη μεταξύ Αθηνών και Κορίνθου για τους αρχαϊκούς Κούρους, που βρέθηκαν και κατασχέθηκαν σε χέρια αρχαιοκαπήλων τον περασμένο Μάιο στην Κορινθία.

Το πρωί, που επισκεφτήκαμε τον χώρο, οι αρχαιολόγοι είχαν μόλις ανοίξει τάφο ενός «πολεμιστή», σύγχρονου των δύο Κούρων


Τα δύο ωραιότατα και σπάνια αγάλματα μεταφέρθηκαν, όπως συμβαίνει με όλα τα προϊόντα αρχαιοκαπηλίας, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Εκεί έχουν μείνει από τότε. Ομως, η τοπική Εφορεία Αρχαιοτήτων (ΛΖ' ΕΠΚΑ), με έγγραφό της στην Αρχαιολογική Υπηρεσία ζητάει την άμεση επιστροφή τους στην Κορινθία, για να ενωθούν με τα πόδια τους, που βρέθηκαν στον αγρό που υπέδειξε ένας εκ των αρχαιοκαπήλων ως τόπο εύρεσης των Κούρων.

Οσο καθυστερεί η επιστροφή των γλυπτών στην «πατρίδα» τους τόσο φουντώνουν οι υποψίες ότι οι Κούροι δεν θα γυρίσουν πίσω αμαχητί. Οι τοπικοί παράγοντες έχουν ήδη πάρει θέση μάχης για τη διεκδίκησή τους και δύο βουλευτές της Κορινθίας, η Κατερίνα Φαρμάκη (ΠΑΣΟΚ) και ο Κώστας Κόλλιας (Ν.Δ.), έχουν καταθέσει στη Βουλή σχετικές ερωτήσεις προς τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού Π. Γερουλάνο.

Το θέμα αυτό, αλλά και η εικόνα που έχουν πλέον οι αρχαιολόγοι, ύστερα από τεσσάρων μηνών έρευνα στην επίμαχη περιοχή, μας έφερε ένα πρωινό στην Κορινθία.

Εντατική ανασκαφή

Ξεκινήσαμε από το Μουσείο του αρχαιολογικού χώρου της Κορίνθου, που ήταν γεμάτο τουρίστες. «Αν έρθουν και οι Κούροι, θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο η επισκεψιμότητα», επισημαίνει ο προϊστάμενος της Εφορείας Κωνσταντίνος Κίσσας, που ξημεροβραδιάζεται μαζί με ένα ολιγομελές συνεργείο έξι ωρομίσθιων εργατών, έναν αρχαιολόγο (Γ. Γιαννακόπουλο) και μία σχεδιάστρια (Μαρία Καλλίρη), στην ανασκαφή. Αγωνίζεται να προλάβει μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου, που λήγουν οι συμβάσεις των εργαζομένων, να έχει ερευνήσει όσο γίνεται μεγαλύτερη έκταση, με την ελπίδα, βέβαια, πως θα μπορέσει να απαντήσει στο ερώτημα, ποιοι ήταν οι δύο αυτοί νεαροί και ποιο σπουδαίο ταφικό μνημείο κοσμούσαν.

Από τη γη, στο εργαστήριο

Παράλληλα έχει οργανώσει στο Μουσείο ένα υπερσύγχρονο εργαστήριο υποδοχής των ευρημάτων. Το λειτουργεί μια ομάδα συντηρητών του υπουργείου, υπό τον Βλάσση Δεληστάθη και την επίβλεψη της Ηρώς Τσίγκρη. Ετσι, κάθε κομμάτι που βγαίνει από τη γη, μπαίνει κατ' ευθείαν στην «εντατική» για συντήρηση. Στον χώρο αυτό είδαμε ξαπλωμένα στο τραπέζι τα δύο πόδια των Κούρων. Οι έμπειροι συντηρητές μάς έδειξαν πώς κολλάει απολύτως το δεξί πέλμα του ενός Κούρου με τη δεξιά κνήμη του. Τώρα θα ήθελαν να διαπιστώσουν αν τα δύο πόδια συναρτώνται απολύτως και με τα γλυπτά. Γι' αυτό, τα ζητούν πίσω.

Η επόμενη στάση μας ήταν στην ανασκαφή. Σε απόσταση περίπου δέκα λεπτών με αυτοκίνητο από το Μουσείο, σε μια αγροτική έκταση φυτεμένη κυρίως με ελιές, έξω από το χωριό Κλένια (κοντά στο Χιλιομόδι), βλέπεις 23 ανασκαμμένους τάφους, εκ των οποίων οι 11 χρονολογούνται στην αρχαϊκή εποχή (530-510 π.Χ.), δηλαδή στην εποχή των Κούρων, και οι υπόλοιποι στους κλασικούς και ελληνιστικούς χρόνους. Είναι σαρκοφάγοι επιχρισμένες εσωτερικά, δηλαδή επιμελημένες με πώρινες καλυπτήριες πλάκες.

Πρόκειται για ένα εκτεταμένο και οργανωμένο νεκροταφείο μιας ισχυρής οικονομικά και ανθούσας πόλης, πιθανότατα της αρχαίας Τενέας, που δεν έχει ακόμη εντοπιστεί ανασκαφικά. Η θέση της, όμως, έχει περιγραφεί από τον Παυσανία (2ο αι. μ.Χ.) και έχει ταυτιστεί από τους νεότερους μελετητές με τα αρχαία περάσματα στα βουνά, που βλέπεις να υψώνονται στην περιοχή. Ο αρχαίος περιηγητής αναφέρει πως «από τον Ακροκόρινθο αν πάρουμε τον ορεινό δρόμο (τη σημερινή Κλεισούρα που οδηγεί στο Αργος) θα βρούμε την Τενεατική Πύλη και το ιερό της Ειληθείας. Εξήντα τόσα στάδια απέχει η Τενέα (σήμερα χωριό Κλένια). Οι κάτοικοί της λένε πως «είναι Τρώες, αιχμάλωτοι που έφεραν οι Ελληνες από την Τένεδο και που τους δόθηκε από τον Αγαμέμνονα αυτός ο τόπος για να εγκατασταθούν, γι' αυτό και τιμούν τον Απόλλωνα πιο πολύ από τους άλλους θεούς».

Ο τάφος του πολεμιστή

Η περιοχή έχει γίνει βορά των αρχαιοκαπήλων. Κάθε μέρα η Αστυνομία καλεί τους αρχαιολόγους για να τους παραδώσει όλο και νέα «ευρήματα» λαθρανασκαφών. Κι επειδή είναι πολύ γνωστό ότι υπάρχουν αρχαία όπου κι αν σκάψεις, κάποιοι επιδίδονται και στην παραγωγή πλαστών, όπως μας εξήγησαν οι αρχαιολόγοι, που εκείνο το πρωί είχαν ανοίξει ακόμη έναν τάφο.

Ο νεκρός ήταν σύγχρονος των δύο Κούρων. Ανάμεσα στα πόδια του ήταν ένας σκύφος, μια κύλικα, μια στλεγγίδα και ένα μαχαίρι. Η παράσταση πάνω στην κύλικα, όταν καθαρίστηκε αργότερα και αποτυπώθηκε σχεδιαστικά από τη Μαρία Καλλίρη, φάνηκε πως απεικόνιζε πολεμιστή.

Σχέση με Κούρο Μονάχου

Τα δύο πόδια των Κούρων βρέθηκαν σε ελάχιστη απόσταση από εκεί, εμπρός από δύο δίδυμους τάφους (σαρκοφάγους), που διέφεραν από τους άλλους μόνο στο πάχος της επικαλυπτήριας πλάκας τους, τριπλάσιο των υπολοίπων. Αυτό αποτελεί μία απόδειξη ότι οι τάφοι αυτοί ίσως σήκωναν βαρύ φορτίο και γι' αυτό πρόκειται να σταλούν τα οστά των νεκρών για ανθρωπολογική έρευνα προκειμένου να διαπιστωθεί αν ήταν αδέλφια. Δεν αποκλείεται, όμως, τα γλυπτά να κοσμούσαν γειτονικό τύμβο, ο οποίος δεν έχει ακόμη ανασκαφεί, καθώς βρίσκεται στα όρια του τεράστιου οικοπέδου (3.800 τ.μ.) και δεν μπορεί να ερευνηθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η ανασκαφή θα συνεχιστεί την προσεχή άνοιξη, εάν κι εφόσον υπάρχει διαθέσιμη επιχορήγηση.



Η πλήρης αποκάλυψη των αρχαίων θα δείξει ποια σχέση μπορεί να έχουν οι Κούροι αυτοί με τον Κούρο της Τενέας (εύρημα του 1846) που εκτίθεται στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου, όπως και με τους άλλους δίδυμους αρχαϊκούς Κούρους, τον Κλέοβι και τον Βίτωνα, τα αγάλματα των οποίων αφιέρωσαν οι Αργείοι στο Ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς. *

Μελέτη επιβεβαιώνει τη θεωρία Ανδρόνικου για τα οστά του Φιλίππου Β' στη Βεργίνα

Τα οστά, που βρέθηκαν στον βασιλικό τάφο της Βεργίνας ανήκουν στον Φίλιππο, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και όχι στον ετεροθαλή αδερφό του, Αρριδαίο, όπως αναφέρει θεωρία τριών βρετανικών πανεπιστημίων που επιβεβαιώνουν και τη θεωρία του μεγάλου Έλληνα αρχαιολόγου Μανόλη Ανδρόνικου.

Η σημαντική ανθρωπολογική έρευνα που έγινε στο Κέντρο Συγκριτικής και Κλινικής Ανατομίας στο Μπρίστολ, με επικεφαλής τον δρα Ανθρωπολογίας, Τζόναθαν Μασγκρέιβ επιβεβαιώνει την άποψη του Έλληνα καθηγητή - ανασκαφέα της Βεργίνας, Μανόλη Ανδρόνικου.

Σύμφωνα με τους ερευνητές πανεπιστημίων του Μπρίστολ, του Μάντσεστερ και της Οξφόρδης, στη Μεγάλη Τούµπα της Βεργίνας δεν φαίνεται να είναι θαµµένος ο Φίλιππος Γ΄ ο Αρριδαίος, γιος του Φιλίππου Β΄ και ετεροθαλής αδελφός του Αλεξάνδρου, αλλά ο ίδιος ο πατέρας του Αλέξανδρου.

Από τους πλέον αναγνωρισμένους στην επιστήμη του, ο καθηγητής Μασγκρέιβ δημοσίευσε την έρευνά του στη διεθνή ιατρική επιθεώρηση «Ιnternational journal of medical sciences», σύμφωνα με την οποία τα σκελετικά ευρήματα στον τάφο, που ανέσκαψε ο Μανόλης Ανδρόνικος, δεν συνδυάζονται με τις ιστορικές πηγές που αναφέρονται στη ζωή, τον θάνατο και την ταφή του Αρριδαίου.

Το κρανίο που βρέθηκε στον τάφο της Βεργίνας ανήκει σε άνδρα και φέρει κάταγµα στο δεξί ζυγωµατικό οστό και ασυµµετρία στο δεξί τοίχωµα της γναθικής κοιλότητας. Σύµφωνα µε ιστορικές πηγές, ο Φίλιππος Β΄ έχασε το µάτι του κατά τη διάρκεια µάχης το 354 π.Χ., τραύµα που ταιριάζει με τα ευρήµατα αυτά.

Το πράσινο χρώµα και οι γραµµές των οστών δείχνουν πως υπήρχε σάρκα πάνω τους όταν κάηκαν και πως αυτή δεν είχε αποσυντεθεί από την ταφή.

Ορισμένοι υποστήριξαν ότι η σορός του ξεθάφτηκε και ξαναθάφτηκε τέσσερις έως 17 µήνες μετά τη δολοφονία του το 317 π.Χ.

Τα ευρήματα αποδεικνύουν, ωστόσο, ότι οι σοροί αποτεφρώθηκαν στη Βεργίνα. Ο δρ. Μασγκρέιβ υποστηρίζει ότι μιας και τα ταφικά έθιµα δεν επέτρεπαν στους ζωντανούς να έχουν απευθείας επαφή µε ένα σώµα σε αποσύνθεση, ο Αρριδαίος δεν θα είχε εκταφεί, µετακινηθεί και αποτεφρωθεί.

Οι επιστήμονες τονίζουν, επίσης, ότι ενώ πηγές αναφέρουν ότι ο Αρριδαίος είχε ταφεί μαζί με τη σύζυγό του Ευρυδίκη και τη μητέρα της, ο τάφος περιείχε μόνο δύο σορούς. Η σορός της γυναίκας δείχνει ότι η γυναίκα που έχει ταφεί στη Βεργίνα ήταν μεταξύ 20 και 30 ετών, ενώ η σύζυγος του Αρριδαίου υπολογίζεται ότι δεν ήταν πάνω από 19 ετών.

Αναλύθηκε περιεχόμενο χαπιών που έφτιαχναν οι γιατροί στην αρχαία Ελλάδα

Αμερικανοί αρχαιοβοτανολόγοι μπόρεσαν για πρώτη φορά να μελετήσουν και να αναλύσουν το περιεχόμενο χαπιών που έφτιαχναν οι γιατροί στην αρχαία Ελλάδα και τα οποία ανακαλύφθηκαν προ 20ετίας, σε ένα ναυάγιο ελληνικού πλοίου στα ανοιχτά της Τοσκάνης.

Το πλοίο από ξύλο καρυδιάς, το οποίο ναυάγησε το 130 π.Χ., μετέφερε γυαλικά από τη Συρία και φάρμακα, που τα περισσότερα δεν είχαν καθόλου μουσκέψει από το νερό. Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το ναυάγιο το 1989, αλλά μόλις τώρα κατέστη δυνατό να ανακοινωθεί η μελέτη των φαρμακευτικών σκευασμάτων που αυτό περιείχε.

Οι αναλύσεις DNA έδειξαν ότι κάθε χάπι ήταν ένα μίγμα από τουλάχιστον δέκα διαφορετικά εκχυλίσματα φυτών, όπως ο ιβίσκος και το σέλινο. «Για πρώτη φορά έχουμε, πια, φυσικά στοιχεία όσων περιέχονται στα γραπτά των αρχαίων Ελλήνων γιατρών Διοσκουρίδη και Γαληνού», δήλωσε ο Αλέν Τουγουέιντ του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν στην Ουάσιγκτον, σύμφωνα με το «New Scientist».

Η ανάλυση του DNA έγινε από τον Ρόμπερτ Φλάισερ του Εθνικού Ζωολογικού πάρκου του Σμιθσόνιαν, ο οποίος συνέκρινε τις γενετικές αλληλουχίες που βρήκε σε δύο χάπια, με τη γενετική βάση φυτών GenBank που έχουν τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ. Με τον τρόπο αυτό, μπόρεσε να εντοπίσει μέσα στα χάπια ίχνη από καρότο, ραπανάκι, σέλινο, άγριο κρεμμύδι, βαλανίδια, λάχανο, ήμερο τριφύλλι (αλφάλφα), αχίλλεια κ.α. Ακόμα εντόπισε ιβίσκο, που πιθανώς είχε εισαχθεί από την Ανατολική Ασία, την Ινδία ή την Αιθιοπία.

Σύμφωνα με τον Φλάισερ, τα περισσότερα από τα παραπάνω φυτά χρησιμοποιούνταν από τους αρχαίους για να θεραπεύουν τους αρρώστους. Η αχίλλεια π.χ. σταματούσε την αιμορραγία κάποιου τραύματος. Ο Πεδάνιος Διοσκουρίδης, ιατρός και βοτανολόγος (πρόδρομος των φαρμακοποιών), κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., περιέγραφε στα κείμενά του το καρότο ως πανάκεια για πολλά προβλήματα υγείας, θεωρώντας, για παράδειγμα, ότι αν κανείς το έχει φάει προκαταβολικά, δεν τον βλάπτουν τα ερπετά, ενώ παράλληλα βοηθά στη σύλληψη παιδιού.

Η ανάλυση των αρχαίων παρασκευασμάτων-χαπιών, εκτός από τις νέες πληροφορίες, έχει δημιουργήσει και νέα μυστήρια για τους αρχαιοβοτανολόγους. Η μελέτη του DNA δείχνει ότι τα χάπια πιθανότατα περιείχαν και ηλίανθους, ένα φυτό που οι επιστήμονες ως τώρα πίστευαν ότι δεν υπήρχε στον αρχαίο κόσμο, πριν οι Ευρωπαίοι το ανακαλύψουν στην Αμερική. Αν το εύρημα επιβεβαιωθεί, οι βοτανολόγοι θα πρέπει να αναθεωρήσουν την παραδοσιακή ιστορία του φυτού και την παγκόσμια διασπορά του, όπως δήλωσε ο Τουγουέιντ, αν και παραμένει ακόμα η πιθανότητα η παρουσία ηλίανθου στα αρχαία χάπια να προέρχεται από πρόσφατη γενετική «μόλυνση».

Τα βότανα και τα φάρμακα που περιγράφουν στα κείμενά τους ο Γαληνός και ο Διοσκουρίδης, έχουν συχνά θεωρηθεί ως «κομπογιαννίτικα» και αναποτελεσματικά.

Τώρα, οι αρχαιοβοτανολόγοι σκοπεύουν να λύσουν την επιστημονική διαμάχη γύρω από την θεραπευτική αξία των αρχαίων παρασκευασμάτων, μελετώντας κατά πόσο τα φυτικά εκχυλίσματα που βρέθηκαν στα χάπια, μπορούν να θεραπεύσουν ασθένειες.

Ο Τουγουέιντ θέλει να βρει τις ακριβείς μετρήσεις που έκαναν οι αρχαίοι έλληνες γιατροί για να παρασκευάσουν τα χάπια τους. «Ποιος ξέρει, αυτά τα αρχαία φάρμακα μπορεί να ανοίξουν νέους δρόμους στη φαρμακολογική έρευνα», σημείωσε.

Οι αναλύσεις της αμερικανικής ερευνητικής ομάδας παρουσιάστηκαν στο 4ο Διεθνές Συμπόσιο Βιομοριακής Αρχαιολογίας, που έγινε αυτή την εβδομάδα στην Κοπεγχάγη της Δανίας.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας εγκαινίασε ο Π.Γερουλάνος

Τα έργα διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου του Αρχαιολογικού Μουσείου Πέλλας θα ξεκινήσουν σύντομα, ανέφερε ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Παύλος Γερουλάνος κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης εγκαινίων του Μουσείου.

Όπως επισήμανε ο κ.Γερουλάνος, το υπουργείο ενέταξε το έργο, προϋπολογισμού 1,6 εκατομμυρίων ευρώ, στο ΕΣΠΑ.

Οι νέες κτιριακές εγκαταστάσεις του Αρχαιολογικού Μουσείου Πέλλας καταλαμβάνουν χώρο 6.000 τετραγωνικών μέτρων και είναι επισκέψιμες από τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Με την εκτεταμένη δενδροφύτευση το μουσείο θα καταστεί σημείο αναφοράς για το τοπίο της περιοχής, όπως ακριβώς λειτουργούσε το ανάκτορο στην αρχαιότητα, επισήμανε ο κ.Γερουλάνος.

Παράλληλα, ανέφερε, είναι υπό έγκριση από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, το έργο για τον εξοπλισμό και την ολοκλήρωση της έκθεσης του Μουσείου, προϋπολογισμού ενός εκατομμυρίου ευρώ.

Τέλος, ο υπουργός σημείωσε ότι προβλέπεται η αποθήκευση των ευρημάτων σε κατάλληλες κλιματολογικές συνθήκες, η χρήση σύγχρονων μεθόδων για τη διατήρηση τους και η ηλεκτρονική διαχείριση των πληροφοριών που προκύπτουν από τη μελέτη τους.